Ontwikkelen karakter

Hermanus

Member
26 apr 2017
6
2
3
32
gendt
Goede dag! Mijn vraag is eigenlijk heel kort. Hoe zijn jullie bij de vorm van optreden gekomen zoals je nu doet? Hiermee bedoel ik,.... waarom ben je clown of speel je een typetje. Of waarom kies je ervoor om als jezelf te gaan. Ook ben ik wel benieuwd welke weg jullie hebben afgelegd om te doen wat jullie nu doen.
 

Flupke

Member+
Korte vraag, maar niet zo eenvoudig om beknopt te antwoorden... Bij mij hangt het af van optreden tot optreden. Eén voorstelling (mijn persoonlijke favoriet) die ik steeds weer opnieuw speel, is ontstaan als ik ongeveer 22 of 23 jaar oud was als avondverhaaltje tijdens een piratenkamp. Tot op vandaag gebruik ik dezelfde karakters (personages die in het verhaal voorkomen). De voorstelling is natuurlijk gegroeid en aangepast doorheen de jaren, maar 't concept is gebleven en werkt nog altijd (de goocheltrucs die erin voorkomen, worden voortdurend aangepast, als er muziek in voorkomt, pas ik die aan naar de tijdsgeest of rekening houdende met het publiek. Het blijft ook verder groeien (soms zeggen mensen 'Dat is mijn kindje' - wel dat klopt voor die voorstelling - en het blijft groeien...). In bepaalde voorstellingen speel ik mezelf, anders een typetje en dat heeft vooral te maken met de soort vraag (ik pas me graag aan naar de klant toe). Maar ik wil me altijd comfortabel voelen in wat ik doe. Ik zal geen bepaald typetje spelen als ik daar totaal geen gevoel bij heb, dan komt dat ook niet goed over, vind ik. Ik zal bijvoorbeeld nooit werken als clown. Ik kan dat niet. Een clown moet je zijn (het is niet voldoende om een zot hoedje op te zetten en een laagje schmink aan te brengen). Ik zie wel heel graag clowns bezig, maar ik ben het niet.

Een ander iets rond de afgelegde weg is af en toe eens gigantisch missen... En daarna leren uit je 'fouten' (en er zijn er wellicht bij die ik niet meer zal maken...). En vooral ook genieten van de weg die je aan het afleggen bent... (heb alweer veel te veel getypt...)
 
  • Like
Reactions: Glenn

clownpatje

Member+
20 mei 2011
687
193
43
39
Neeroeteren
www.levendstandbeeld.be
Leuk onderwerp! Veel ervaringen mee buiten het goochelen om. Bij mij is de regel eigenlijk eenvoudig: een karakter ligt zeker dicht genoeg bij je dat je je er heel goed bij moet voelen. Als je je niet goed voelt in wie je speelt, hou je het rolletje niet vol. Soms ben ik als mezelf, soms als typetje (en ik heb er véél!).

Soms bedenk ik een karakter en pas ik daar de kleding aan aan, maar vaker gebeurt het omgekeerd. Een voorbeeld hiervan is mijn walking act Trolletje, ooit gemaakt als levend standbeeld, maar hij bleek ADHD te hebben (kwam ik achter toch ik het kostuum aandeed). Hij heeft niet alleen ADHD, is ook een enorme vrouwenzot en altijd even opgewekt.

Ik trad vroeger op als clown (goochelen en ballonnenclown), heb dat een hele tijd geleden opgegeven omdat ik me er niet goed meer bij voelde. Een jaar geleden kwam ik erachter dat het vooral het typetje, de clown, was die me tegenstak. Als kindergoochelaar voel ik me veel beter. Ik heb afgelopen vrijdag ook voor de eerste keer sinds jaren nog eens opgetreden als ballonnenartiest, met een opposuit aan dus niet als clown, het was genieten! Ik werd zowaar de hemel in geprezen omdat ik 'anders dan de anderen' was (terwijl ik gewoon mezelf was). Nu kriebelt het om er meer mee te gaan doen, heb zelfs al een concept in het hoofd om te gebruiken.

Kortom: laat een typetje groeien tot het heel dicht bij je ligt en jij je er goed bij voelt.